De Birmese dichter Maung Aung Pwint is in de vroege ochtend van 29 november 2018 op 73-jarige leeftijd overleden in zijn huis in Pathein. Hij was een vooraanstaand politiek activist, journalist en uitgever, en wordt in Myanmar algemeen erkend als de belangrijkste dissidente dichter van zijn tijd.

Pwint bracht als politiek gevangene vier lange periodes in de gevangenis door tijdens het militaire regime in Myanmar. In 2004 kreeg hij, terwijl hij vast zat, de prestigieuze International Press Freedom Award toegekend door de Committee to Protect Journalists.

Pwint schreef onopgesmukte, lyrische poëzie. Een van zijn beroemdste gedichten is “Nacht van een hete boezem “, over de liefde voor zijn vrouw, en voor de maan. Hij krabbelde het op de witgekalkte muur van zijn cel, zodat hij er troost uit kon halen. De maan kon vanuit zijn cel niet rechtstreeks zien, alleen als een weerspiegeling op de vloer als hij daar zijn water op liet lopen.

“Ik zou graag het maanlicht verzamelen en in het mierennest gieten waar duisternis heerst.”

Hij schreef: -“De aard van mijn poëzie is empathie, niet vorm of stijl. “ Het was een onwrikbaar diep mededogen. Pwint was een groot voorstander van geweldloosheid en vergeving. Hij noemde zijn beide kinderen “Nyein Chan” ofwel “vrede”. Zijn gezondheid was al jarenlang fragiel als gevolg van folteringen in de gevangenis.

Pwint was samen met zijn vrouw Daw Nan Nyunt Shwe, die afgelopen augustus overleed, hoofdpersoon van de documentaire Burma Storybook van filmmakers Petr Lom en Corinne van Egeraat. Deze werd in 2017 op televisie uitgezonden door de EO, en in de Nederlandse bioscoop uitgebracht door distributeur Cinema Delicatessen.

Burma Storybook won meerdere internationale prijzen en was te zien op ruim 50 internationale filmfestivals. Ook in Myanmar zelf werd de film met succes vertoond: in gratis screenings door het hele land. Tevens werd een Burma Storybook poëzie en fotografie boek uitgebracht, samen met de Nederlandse fotografe Dana Lixenberg.

Hij was buitengewoon gul door de filmmakers onvoorwaardelijke toegang tot zijn leven te geven. Hij zei tegen hen: -“laten we samen een lang gedicht maken.”

Hij wordt erg gemist.

(c) uitsnede van een foto van Dana Lixenberg