Filmmaker Frans Bromet is boos. Zijn boosheid richt zich op de ongebreidelde, destructieve macht van managers in o.a. de gezondheidszorg, het onderwijs, het omroepbestel, de banken en talloze andere instellingen die het functioneren van deze instituten tot in de wortel hebben aangetast. Geldstromen bestemd voor elementaire taken in onze samenleving vullen de uitpuilende zakken van steeds verder uitdijende managementlagen.

Zijn dochter Laura is actief in de politiek. Hij probeert bij haar gehoor te vinden voor z’n grieven tegen de managementcultuur. Maar zij heeft zo haar eigen agenda.